แนวทางและมาตรฐานการระบายน้ำทิ้ง มหาวิทยาลัยศิลปากร
เพื่อรักษาคุณภาพน้ำ ปกป้องระบบนิเวศ สัตว์ป่า และสุขภาวะของมนุษย์

          มหาวิทยาลัยศิลปากรตระหนักถึงความสำคัญของการจัดการทรัพยากรน้ำทั้งภายในและโดยรอบมหาวิทยาลัย สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน หรือ Sustainable Development Goals (SDGs)

          มหาวิทยาลัยจึงได้ประกาศใช้ “นโยบายการจัดการทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2568” เพื่อกำหนดแนวทางการบริหารจัดการน้ำและน้ำเสียอย่างมีประสิทธิภาพ มีมาตรการป้องกันไม่ให้มีการปล่อยน้ำเสียที่ไม่ได้รับการบำบัดออกสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ โดยจัดให้มีระบบรวบรวมและบำบัดน้ำเสียภายในมหาวิทยาลัยทุกวิทยาเขต เพื่อให้มั่นใจว่าน้ำทิ้งจากอาคารเรียน อาคารสำนักงาน หอพัก และโรงอาหาร ผ่านกระบวนการบำบัดและตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งอย่างสม่ำเสมอให้เป็นไปตามมาตรฐานของกรมควบคุมมลพิษ

มหาวิทยาลัยศิลปากรออกประกาศนโยบายการบริหารจัดการน้ำ

พารามิเตอร์ควบคุมคุณภาพน้ำทิ้งภายในมหาวิทยาลัย

          มหาวิทยาลัยกำหนดค่ามาตรฐานควบคุมน้ำทิ้งจากอาคารให้เป็นไปตามข้อกำหนดของกรมควบคุมมลพิษ และส่งรายงานผลการวิเคราะห์คุณภาพน้ำที่กองงานวิทยาเขตทุก 6 เดือน ดังนี้

          (1) pH (ค่าความเป็นกรดและด่าง) อยู่ระหว่าง 5-9

          (2) BOD (Biochemical Oxygen Demand) ไม่เกิน 20 มิลลิกรัมต่อลิตร

          (3) Suspended Solids (สารแขวนลอย) ไม่เกิน 30 มิลลิกรัมต่อลิตร

          (4) Sulfide (ซัลไฟด์) ไม่เกิน 1.0 มิลลิกรัมต่อลิตร

          (5) Total Dissolved Solids (สารที่ละลายได้ทั้งหมด) เพิ่มขึ้นจากค่าน้ำใช้ปกติไม่เกิน 500 มิลลิกรัมต่อลิตร

          (6) Settleable Solids (ตะกอนหนัก) ไม่เกิน 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร

          (7) Fat, Oil, and Grease (น้ำมันและไขมัน) ไม่เกิน 20 มิลลิกรัมต่อลิตร

          (8) TKN (Total Kjeldahl Nitrogen) ไม่เกิน 35 มิลลิกรัมต่อลิตร

          มหาวิทยาลัยศิลปากรบริหารจัดการน้ำเสียได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และรักษาคุณภาพน้ำเพื่อคงไว้ซึ่งความสมดุลของระบบนิเวศ ความอยู่รอดของสัตว์ป่า และสุขภาวะของมนุษย์อย่างยั่งยืน